Derya öğretmenin Şanlıurfa’dan Ankara’ya uzanan eğitim mücadelesi

Son gelişmeleri kaçırmamak için Google News sayfamızı takip edin. Butona tıkladıktan sonra açılan sayfanın sağ üst tarafında yer alan yıldızlı "Takip Et" simgesine dokunmanız yeterlidir. Takip Et

Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi mezunu sınıf öğretmeni Derya Altay Dağdeviren, 2016da özel bir okulda meslek hayatına başladı. 2018’de Şanlıurfanın Eyyübiye ilçesinin kırsal Ozanlar Mahallesi’ndeki ilkokula atandı. Burada önce öğretmen, ardından müdür yetkili öğretmen olarak çalıştı. Dağdeviren, Ozanlar İlkokulunda göreve başladığında 4 olan öğrenci sayısını, ailelerle konuşarak 29a çıkardı. Okulun boya badasını yapıp, sıraları boyayan Dağdeviren, mahallede okullaşma oranını yüzde 100e yükseltti. 2022den bu yana da ikinci görev yeri Ankaranın Kahramankazan ilçesindeki Gazi İlkokulunda görev yapan Dağdeviren, burada da okula devam etmek istemeyen Down sendromlu Nisa Kandemire (9) ve doğuştan sol kolu olmadığı için özgüven sorunu yaşayan Yusuf Eymen Kılıça (9) okuma yazma öğretip, okulu sevdirdi.

SINIFIM DOLDU TAŞTI

Derya Altay Dağdeviren, Şanlıurfaya gittiğinde birçok problemle karşılaştığını anlatarak, “Asker kızı olduğum için Ankaradan Şanlıurfaya gitmek herhangi bir şehre gitmek gibiydi benim için. Ama gittiğimde yaşadığım zorluklar beni biraz uğraştırdı diyebilirim. Sınıf listem 29 iken gelen öğrenci sayım 4-5 idi. Velilerin pamuk tarlaları var, kendi ev işleri var. Kız öğrencilerimiz ekmek yapıyor, annelerine yardım ediyor, kardeşine bakıyorlardı. Okula giderse bir kişi eksik olacak, onlar için bu büyük sıkıntı. Siz bana gelmiyorsanız ben size gelirim dedim. Çaya gittim, yemeğe gittim, sohbet ettik karşılıklı. Onlar beni sevince, ben onları sevince yani sevgi olunca bence her şey halloluyor. Velilerle iletişimim güçlendikçe ve kurduğum bağ sayesinde kısa sürede sınıfım doldu taştı, sınıf mevcudumuza ulaştık” diye konuştu.

LOJMANI SINIFA ÇEVİRDİM

Birleştirilmiş sınıfta görev yaptığını anlatan Dağdeviren, “Tek bir ilkokul dersliği, tek bir ana sınıfı dersliği vardı. Bana tahsis edilen lojmanı milli eğitim ile yazışmalar sonucunda ana sınıfına çevirdim. Var olan ana sınıfı dersliğini de ilkokul dersliğine dahil ettim. Haliyle iki tane dersliğimiz olunca ikili öğretime geçtik. Bir oyun süreci gibiydi aslında, sürekli bir kademe atlıyorduk. Hayatımda hiç sıra boyamamıştım, sıra boyadım. Duvar boyadım, velilerim destek oldu, yanımda oldular. Okulu güzelleştirmek adına elimden ne geliyorsa hepsini yaptım. Çocuklarımın doğum günü kültürü yoktu. Bir gün bana kendi elleriyle bisküvili pasta yapıp üzerine adımı yazdılar. 32 yaşındayım ama hayatımda aldığım en anlamlı doğum günü hediyesi buydu” dedi.

DOWN SENDROMLU TANIDIĞIM HİÇ OLMAMIŞTI

Dağdeviren, şimdiki görev yeri Kahramankazandaki okulda da farklı sorunlarla karşılaştığını söyleyerek, “Okula devam etmek istemeyen Down sendromlu öğrencimiz, doğuştan sol kolu olmadığı için özgüven sorunu yaşayan öğrencimiz için mücadele ettim. Daha önce Down sendromlu bir tanıdığım bile olmamıştı. Bir de sınıfımda kolunun yarısı olmayan engelli bir öğrencim var. Bu öğrencimde özgüven problemi vardı. Down sendromlu öğrencim şu an okuyor, yazıyor, sınıfla ilgili hiçbir problem yaşamıyor. Engelli öğrencim de aynı şekilde şu an aşırı özgüvenli hatta sınıfımın en başarılı öğrencisi diyebilirim. O tek koluyla ayakkabı nasıl bağlanır, resim nasıl çizilir, yazı nasıl yazılır hepimize gösterdi. Ben onlardaki bu gelişimi ve değişimi gördükçe motive oluyorum” ifadelerinde bulundu.

Dağdeviren, Milli Eğitim Bakanlığı ve Türk Eğitim Derneği ortaklığıyla düzenlenen Eğitimin Sigortası: Öğretmenlerimiz projesine katıldığını, buradaki deneyimlerinin meslek hayatında karşılaştığı zorlukları aşmada önemli bir etken olduğunu kaydetti.

Son gelişmelerden ilk siz haberdar olmak için bizi takip edin.