Türkiye
Depremin yaralarını sarıp, Türkiye 43’üncüsü oldu; tıp fakültesine yerleşti
6 Şubat 2023te meydana gelen depremlerde Hatay’da bulunan evleri hasar gören Tunç Ateş, bir süre annesi ev hanımı Yıldız Ateş (42), babası emekli İsa Ateş (65), ablası psikolog Gülnaz Ateş (26) ve ağabeyi döner ustası Orçun Ateş (21) ile birlikte çadırda yaşadı. Ortaokuldan itibaren Türk Eğitim Derneğinde burslu olarak eğitim gören Tunç Ateş, bir süre de derneğin Afyonkarahisardaki yurdunda kaldı. Yaşadığı zorluklara rağmen lise eğitimini başarıyla tamamlayan Ateş, YKSde 550 puan alarak sayısalda Türkiye 43’üncüsü oldu ve Koç Üniversitesi Tıp Fakültesine yüzde yüz burslu olarak yerleşti.
YAŞADIKLARIMI MOTİVASYONA ÇEVİRMEK İSTEDİM
Deprem döneminde maddi manevi çok fazla kayıp yaşadıklarını ve çaresiz hissettiklerini söyleyen Ateş, “O dönem duyduklarımız ve gördüklerimiz bizi çok incitti ve insanın ne yapacağını bilemediği çaresizlik anını o dönemde yaşadık ne yazık ki. Depremden sonra, yaşadıklarımı motivasyona çevirmek istedim. Okul yolunda, enkazların, harabelerin içinden geçerken şehrim için bir şeyler yapmalıyım dedim. Benim motivasyonum bu oldu. Yıkılmış bir şehri kurtarmak için elimden geleni yapmak istedim. Annemin bir sözü vardı; Bir çocuk belki ülkeyi kurtaramasa bile bir ili kesin kurtarır derdi. Bu benim öğretmenlerimin de bana kullandığı bir sözdü. Bu cümle de benim motivasyon kaynaklarımdan biri oldu. Enkazlardan duyduğumuz acıklı hikayeler yakın çevrelerimizden oluyordu. Arkadaşlarımızdan, öğretmenlerimizden kayıplar yaşadık. Evimiz ve iş yerimiz hasar gördü. Ailem işsiz kaldı, bir çıkmaza girdik. Acı kayıplar yaşadık derken göz açıp kapayıncaya kadar geçti. Şu an geriye bakınca çok hatırlamak istediğim anlar değil. Bunlara rağmen bu süreçleri atlatıp bu günlere gelebildiğim için çok mutluyum” dedi.
İNSANLARIN HAYATINA DOKUNMAK İSTİYORUM
Ateş, depremden sonra eğitim sürecine Türk Eğitim Derneğinin yurdunda devam ettiğini söyleyerek, “O dönem ben ders çalışma noktasında çok istekli değilim. Sadece kurtarmam gereken bir şehir var gibi düşündüm. Ülkeye bir faydam olmasını istedim. Bunu da kendime motivasyon kaynağı olarak belirledim. Düzenli çalıştım, öğrenmeyi sevdim. Doktor olmak, insanlara yardımcı olmak, onların hayatlarına dokunmak istedim. Üniversite seçimimi de sonrasındaki hedeflerime göre belirledim. Sağlık alanına yön vermek istiyorum. Başarılı bir plastik cerrah olmak istiyorum. İnsanların hayatına dokunacak buluşlara imza atmak istiyorum. Maddi manevi her engelin sadece yıkılmak için beklediğini düşünüyorum” diye konuştu.
